Σε ποιο "αντί" γεννήθηκες;

 

Αντι-κρίζω τα χρωστούμενά μου στον χρόνο και ομολογώ πως μερικές φορές το να είμαι ο εαυτός μου είναι ο μεγαλύτερος μου φόβος.

Αντι-κρίζω τα χρωστούμενά μου στον χρόνο και παραδέχομαι πως η αλήθεια δεν κρύβεται τελικά, απλά κάποιες φορές δεν την βλέπω από τις συμβάσεις , τις δειλίες και τα δόγματά μου.

Αντι-κρίζω τα χρωστούμενά μου στον χρόνο που προσπαθούσα να κερδίσω με πυροτεχνήματα τον σκοτεινό «ουρανό» που μας σκεπάζει όλους τούτα τα χρόνια και που είχα μάθει να ζω βάσει αντιλήψεων τρίτων, γιατί φοβόμουν μην και δεν γίνω αποδεκτός.

Αντι-κρίζω τα χρωστούμενά μου στον χρόνο και κατανοώ σε τούτες τις εποχές που ζούμε , πως η καρδιά είναι αυτή που επινοεί το κουράγιο μου, όχι η λογική μου.

Αντι-παλεύω να μην αφήσω τις μνήμες μου να πακεταριστούν σαν σε προϊόντα σε  supermarket, που οποιοσδήποτε μπορεί να τις «αγοράσει» και να τις καταχραστεί κατά το δοκούν του.

Αντι-παλεύω για να μπορώ να δω τι «παίζει», γιατί τελικά τα ζάρια που ρίχνουν οι άλλοι είναι οι ίδιες μας οι ζωές.

Αντι-παλεύω να μην γίνω πλέον ενθύμιο ακυρωμένων δυνατοτήτων της συναισθηματικής μου ζωής.

Αντι-παλεύω στις μέρες μας τουλάχιστον τα πράγματα που φτιάχνουμε για να τα «κατέχουμε», να μην μας «κατέχουν» αυτά τώρα.

Αντι-δρώ στα σκουπίδια της γνώσης που μπορούν να μας οδηγήσουν στη γνώση των σκουπιδιών.

Αντι-δρώ στο να δημιουργούνται ανούσιοι νόμοι για να καλύψουν την αισχρότητα και την ανηθικότητα.

Αντι-δρώ σαν τα  περιττά  γίνονται αναγκαία και τα ουσιώδη μοιάζουν με είδη πολυτελείας.

Αντι-δρώ γιατί έχουμε αφεθεί σε μια γλώσσα αλλοιωμένη που έχει ως αποτέλεσμα να μένει ο καθένας μας μόνος του.

Πολλά «αντί» μαζεύτηκαν άνθρωπε. Και εγώ χαμένος μέσα σε αυτά, ως αντι-βίωση…αντι-βιώνω… Τουλάχιστον ως ύστατη ψυχική ανάσα αυτό που μου απομένει είναι η ελπίδα ότι οι πόνοι μου, οι πόνοι μας, οι πόνοι σας από εδώ και πέρα να αποκτούν νόημα και ουσία μπας και γίνουμε οι ίδιοι οι ορίζοντες μας, πριν μας επιβληθούν άλλοι. Ειδάλλως το «αντί» του καθενός μας, μέσα του, θα γίνει ένα επικίνδυνο «γ-άντι» που θα  μας πετάνε στις παράλογες, βίαιες, ανήθικες προκλήσεις τους. Άνθρωπε σε ποιο «αντί» γεννήθηκες ….να ρωτάς με ειλικρίνεια τον εαυτό σου μήπως και γίνουμε ο καθένας μας ένα λυτρωτικό «αντί-δωρο» για τον διπλανό του.