Πώς θα σταθούν όρθια τα νέα παιδιά στα δύσκολα χρόνια που έρχονται? Θα
πρέπει να επινοήσουν νέους εαυτούς, να αντέξουν , να ανοίξουν παράπλευρους
δρόμους. Πώς θα σταθούν όρθια τα νέα παιδιά στα δύσκολα χρόνια που έρχονται? Με
το να μην χάσουν τη γλώσσα τους, να μην την φτωχύνουν, να βάλουν ποιήματα και
τραγούδια στη φωνή τους. Πώς θα σταθούν όρθια τα νέα παιδιά στα δύσκολα χρόνια
που έρχονται? Η ζωή τους να είναι ένα ουράνιο τόξο που να ενώνει την ποίηση του
Λειβαδίτη με το χάδι της γιαγιάς τους, το πρώτο τους φιλί με τη μπάλα που
κυνηγούσαν μικρά, τον πρώτο τους φόβο με το ζεστό αίμα της νιότης τους ,που
είναι ατρόμητο. Να γίνουν συνομιλητές σε σκέψεις και σε πάθη. Να μοιραστούν
ώρες σιωπής, περισυλλογής, απόσυρσης, μοναξιάς. Μην γίνουν σκιές που δεν έγιναν
ακόμα εικόνες. Να μην κρύβουν τη θερμοκρασία των αισθημάτων τους σε κανέναν. Πώς
θα σταθούν όρθια τα νέα παιδιά στα δύσκολα χρόνια που έρχονται? Να αφήσουν το
ψυχάρι τους(ΨΥΧΗ) να μην χωράει σε κοστούμι που της δόθηκε να φορέσει και ως
μια θαρραλέα , πρωτόγονη πεταλούδα να καεί στο φως της μπόρεσης και της
αγάπης...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Μια ανάμνηση είναι κάτι που έχεις ή που έχασες;
Μια ανάμνηση είναι κάτι που έχεις ή που έχασες; Με έπιασαν πάλι τα υπαρξιακά μου, βραδιάτικα. Ή μήπως η ερώτησή μου τούτη ξεπηδά σαν ένα...
-
Οδός Απολογισμού. Νούμερο 64. Όσα τα χρόνια μου. Σιγά-σιγά τα πόδια μου δεν με βαστάνε. Εδώ θα γείρω, εδώ θα κάτσω. Εδώ σε αυτήν ...
-
Πάνε καιροί τώρα που είμαστε πλέον οι προεκτάσεις των σκιών μας. Πάνε χρόνια τώρα που είμαστε μια εξίσωση που ο ένας συμπληρώνει τους δα...
-
Όταν θέλω να έρθω αντιμέτωπος με τον εαυτό μου, όταν θέλω να λογαριαστώ με εμένα… πάντα προσφεύγω σε μια λευκή κόλλα χαρτί και αναμετριέμα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου