Μάθετε πως το ¨σε αγαπώ¨, βρίσκεται σε δύο διαστάσεις: στην προσπάθειά του και την κατόρθωσή του.Συνέχεια όμως.Ακούστε , το σάλπισμα του επαύριο της ζωής, είμαστε εμείς, είναι οι ζωές μας.Μην επωμιζόμαστε τις μοίρες που δεν θέλουμε. Μην αυτοκαταστρεφόμαστε δίνοντας περισσή σημασία στο παρελθόν μας.Να πάψουμε να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας πίσω από τα make-up των προσώπων μας.Ας μη λέμε θα βρεθεί ένα δίκιο και για εμάς.Γιατί τότε θα είμαστε άδικοι, δε θα το βρούμε ποτέ. Μη συντηριζόμαστε με το ελάχιστο, μιας και η αγάπη είναι απέραντη.Ας καταργήσουμε με τις άσχημες ομορφιές μας και τις όμορφες ασχήμιες μας , τα πρότυπα ομορφιάς που μας επιβάλλουν.Προσέξτε τα χείλη σας....το τι λέμε....από αυτά εξαρτάται ο κόσμος μας. Πιπιλάμε συμφορές και αναπνέουμε το μάταιο, οικειοποιώντας ότι δεν μας αρέσει και σμικρύνοντας τις ψυχολογίες μας μες τους καθημερινούς χρόνους, παριστάνοντας τους γενναίους μέσα σε μια απατηλή πραγματικότητα.Για αυτό ας ατενίσουμε τα πάντα για μια στιγμή, σαν μια αιώνια αστραπή...και ας την αφήσουμε να κάψει τα κακώς κείμενά μας..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου