Ο
χρόνος, μάς μπερδεύει, μας παραμορφώνει, μας πολλαπλασιάζει, μας τρομάζει μέχρι
να βρούμε την έξοδο.Άρα μην ψάχνεις ελεύθερο χρόνο.Να βρίσκεις στιγμές να
νιώθεις εσύ ελεύθερος και ο χρόνος θα απελευθερωθεί από μόνος του.Ο χρόνος
είναι ο άγνωστος Χ. Μην προσπαθήσεις να τον γνωρίσεις καλύτερα.Γνώρισε κανέναν
άνθρωπο.Κανέναν φίλο.Γνώρισε την ψυχή σου...Εμείς όμως ως επί το πλείστον μέσα
στον χρόνο κινούμαστε σαν έγχρωμες απουσίες ζωής.Υποψιάζομαι λοιπόν πως το πιο
ωραίο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να είμαστε πιο καθημερινοί, να
συναντάμε ανθρώπους που να αντέχουν στην οξείδωση, στη φθορά και να τους
αγαπάμε για τα ελαττώματά τους.Πρέπει να καταλάβουμε πως οι άνθρωποι δεν έχουν
απόσταση, απλώς απέχουν οι ρυθμοί στους....Το τέλειο υπάρχει στις ατέλειες των
ανθρώπων που αγαπάμε.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η αισιοδοξία μιας αλήθειας...
Οι λάτρεις των βιβλίων μιας δυστοπικής πραγματικότητας, μπορούν πλέον δυστυχώς αντί να αναγνώσουν αυτά τα βιβλία, μπορούν να «διαβάζουν» μ...

-
Κι όμως στις ζωές μας, πολλές φορές τα μικρά που μας «τυχαίνουν» έχουν το μεγαλύτερο βάθος από τα μεγάλα που προσδοκούμε. Κι όμως όταν α...
-
Απόψε Χριστέ μου, έχω ανάγκη να ξαποστάσω στου σύμπαντος τα πεζούλια. Απόψε Χριστέ μου, μάθε μου, πώς είναι να χαρίζεσαι; Γιατί η μνήμη ...
-
Μια φορά και κανέναν καιρό, δηλαδή στις μέρες μας, ζούσε ένα αλογάκι, όμορφο, αδάμαστο, ανένταχτο σε χαλινάρια και σαμάρια. Έτρεχε στους λόγ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου