Ζούμε σε μια πραγματικότητα όπου πολύ συχνά βλέπουμε
καταστάσεις που μοιάζουν σαν πάγοι που προσεύχονται να αρπάξουν φωτιά και
φωτιές που περιμένουν να παγώσουν.Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να είμαστε
μεγάλοι στις μικρές μας στιγμές.Σαν μια όμορφη τρέλα σε απόσταση κομμένης
αναπνοής ή σε απόσταση χαμένης ευκαιρίας.Είμαστε ημερολόγια χωρίς
ημερομηνίες.Δεν έχουμε πολλές επιλογές.Μόνο μια έχει ο καθένας μας.Ακριβώς όσο
και η ζωή μας.Αυτή θα υπερασπιστούμε, αυτή είμαστε ικανοί να
υποστηρίξουμε.Τουλάχιστον ας είμαστε τίμιοι με τον εαυτό μας και ας νιώσουμε
ξανά μέσα μας πώς πρωτογνωριστήκαμε και πώς πρωτοαγαπηθήκαμε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου