Καιρός λοιπόν να μιλήσουμε για τη ζωή.Για τους ανθρώπους που
είναι υποχρεωμένοι να είναι ονειροπόλοι.Για την άνοιξη που την φέρνουν μονάχα
τα ημερολόγια.Καιρός λοιπόν να μιλήσουμε για τη ζωή.Για πληροφορίες
ασήκωτες.Για μηχανές γρήγορες και ακριβείς.Για ανθρώπους αργούς , μα
έξυπνους.Για τον πραγματικό χρόνο του μέλλοντός σου που είναι το τώρα.Του
οποίου η εξήγηση δεν βρίσκεται στα άστρα, αλλά στα προβλήματα που μας αγγίζουν
και περιμένουν από εμάς να τα αντιμετωπίσουμε.Καιρός λοιπόν να μιλήσουμε για τη
ζωή.Για εμάς τους ανθρώπους που πληρώνουμε για αυτό που κάνουμε και ακόμα
περισσότερο για αυτό που επιτρέπουμε στους εαυτούς μας να γίνουν.Το πληρώνουμε
με τον τρόπο που έχουμε επιλέξει να ζούμε...Ξέρεις η άκρη του Θεού ή η μέση του
πουθενά είναι ένα πολύ ιδιαίτερο και συγκεκριμένο σημείο.Εκεί δεν υπάρχουν
¨αν¨.Ο καθένας μας κάνει αυτό μπορεί και θέλει..Τόσο θέλουμε , τόσο έχουμε.Έτσι
ολοκληρώνουμε.Μπορείς ποτέ να εξηγήσεις γιατί ποθείς, ερωτεύεσαι έναν
άνθρωπο?Δεν μπορείς.Μπορείς να πιστέψεις ότι ο κόσμος μας θα αλλάξει χωρίς
αγάπη? Δεν μπορείς!Μόνο η καρδιά σου μπορεί...εκεί θα ακουμπήσεις τα
ακροδάχτυλα του Θεού και θα βρεις την πυξίδα για το που είναι η μέση του
πουθενά.....Καιρός λοιπόν να μιλήσουμε για την ζωή σου...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η αισιοδοξία μιας αλήθειας...
Οι λάτρεις των βιβλίων μιας δυστοπικής πραγματικότητας, μπορούν πλέον δυστυχώς αντί να αναγνώσουν αυτά τα βιβλία, μπορούν να «διαβάζουν» μ...

-
Κι όμως στις ζωές μας, πολλές φορές τα μικρά που μας «τυχαίνουν» έχουν το μεγαλύτερο βάθος από τα μεγάλα που προσδοκούμε. Κι όμως όταν α...
-
Απόψε Χριστέ μου, έχω ανάγκη να ξαποστάσω στου σύμπαντος τα πεζούλια. Απόψε Χριστέ μου, μάθε μου, πώς είναι να χαρίζεσαι; Γιατί η μνήμη ...
-
Μια φορά και κανέναν καιρό, δηλαδή στις μέρες μας, ζούσε ένα αλογάκι, όμορφο, αδάμαστο, ανένταχτο σε χαλινάρια και σαμάρια. Έτρεχε στους λόγ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου