Θυμάσαι την γεύση των δαχτύλων σου?

      Ό,τι δεν το μαθαίνουν οι άλλοι , δεν συμβαίνει? Το παθαίνω και εγώ με τα παράπονά μου. Τίποτα άλλο άραγε δεν αντέχει πέρα από αυτό που δεν μπορεί κανείς να κατανοήσει? Πολλές φορές θέλω να ξεπεράσω τα όρια και να ονειρευτώ. Πολλές φορές. Μα ακόμα περισσότερες πιάνομαι να είμαι ρεαλιστής....Και τι να κάνω λοιπόν? Πεθύμησα να ξαναγίνω μωρό...να μου πέφτει η πιπίλα των ονείρων μου και κάπου εκεί το μητρικό χέρι να μου την ξαναφέρνει στο στόμα και με ένα χάδι και το σιγομουρμουρητό ενός τραγουδιού να με νανουρίσει ώστε να παραδοθώ, να χαθώ, με ασφάλεια, εκεί που όλα είναι τόσο ακίνδυνα, τόσο συννεφένια. Θα τα πω όλα. Θα τα πω όλα έτσι κι αλλιώς. Ένα κορμί είναι ο άνθρωπος , ένα και μόνο και ακούει από τα κάγκελα της αληθινής του φυλακής του, γιατί του λείπει ο χρόνος να σκεφτεί .Έτσι νομίζει.....Μην διαλέγεις τον αιώνα που σου ταιριάζει, αλλά δημιούργησε σε αυτόν που ανήκεις. Πλήρωσε με τα έργα σου , την αθανασία σου. Σκέψου ότι οι ανάσες των ανθρώπων αναλώνουν και αναλώνονται στον ίδιο αέρα. Σκόπιμο θα ήταν λοιπόν να φροντίζουμε λίγο περισσότερο τον αέρα που αναπνέουμε. Αντί για πλαδαρές γενικεύσεις και επιτηδευμένες ευχές, πρόβαλε την φαντασία σου. Αυτή που είχες παιδί και με την οποία ξεκλείδωνες όλες τις βαριές πόρτες της καρδιάς σου, αλλά και των γύρω σου. Δεν υπάρχουν χαμένες υποθέσεις, παρά μόνο εκείνες που εγκατέλειψες .Κανείς δεν μπορεί να ανέβει στην πλάτη σου εκτός εάν εσύ σκύψεις. Ας αφήσουμε τις χαρτογραφήσεις του κόσμου. Ας χαρτογραφήσουμε τον άνθρωπο. Αυτός αποτελεί τα σύνορά του. Αυτός είναι ο κόσμος όλος. Πρέπει να είμαστε όλοι εντός του μέλλοντός μας και για τη ζωή και για το θάνατο. Ας συλλαβίσουμε λοιπόν την ποίηση της ήττας ως μάθημα απογύμνωσης και αυτογνωσίας. Και ας πιστέψουμε στην ιερότητα της προσπάθειας κάθε ανθρώπου να διαπεράσει το εμπόδιο του άγνωστου και της άγνοιας. Όπως όταν ήσουν μικρό παιδί και προσπαθούσες να ανοίξεις το βάζο με το γλυκό , να ακουμπήσεις τα δάχτυλα σου μέσα και ύστερα με ανυπομονησία και λαχτάρα να γευτείς την επιθυμία σου. Θυμάσαι την γεύση των δαχτύλων σου?