Τώρα κλαις , με ένα ναι και δυο
όχι
στης καρδιάς το πρωτοβρόχι
στο λίγο της σιωπής
σε αυτά που φοβήθηκες να πεις
Φόβος, όπως λέμε χρόνος
κι αφεντικά ζητά ο θρόνος.
Με σκέψεις ανάποδες
την ψυχή μου δες.
Μην περιμένεις τίποτα νέο
άλλαξε ματιά στα ίδια πράγματα
γιατί εσύ είσαι το μοιραίο
στων ονείρων σου τα τάματα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου