Σε ένα κόσμο που
όλα μάς φαίνονται πιθανά και τίποτα απίστευτο, πώς να γεννηθούν από μέσα μας οι
δυνατότητες για απίθανα και πιστευτά?Τα πάντα συμβαίνουν όχι γιατί μπορούμε να
τα προσδοκούμε και να τα πραγματοποιούμε, αλλά γιατί οι επιθυμίες μας, τείνουν
να γίνουν βαθμοί ελέγχου σε αυτά που μας επιβάλλονται...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Λαβωμένο ψυχάρι...
Τούτο το απόγευμα είχα μια απροσδόκητη επίσκεψη στο μπαλκόνι του σπιτιού μας...ένα "λαβωμένο ψυχάρι"...σαν επισκέπτης μιας σιωπής ...
-
Οδός Απολογισμού. Νούμερο 64. Όσα τα χρόνια μου. Σιγά-σιγά τα πόδια μου δεν με βαστάνε. Εδώ θα γείρω, εδώ θα κάτσω. Εδώ σε αυτήν ...
-
Και έρχονται κάτι θύμησες όταν κοντοφτάνεις στο αγαπημένο σου Φανάρι Καρδίτσας, θύμησες παιδικές, ξέγνοιαστες, γλυκές σαν πετιμέζι...ή μάλλ...
-
Άδεια η θέση, καθώς προσπαθείς να ράψεις τους χρόνους σου-που το ρολόγι σου δείχνει-, με στρίφωμα ανυπομονησίας σε μια βαλίτσα με το ονομα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου