Σε ένα κόσμο που
όλα μάς φαίνονται πιθανά και τίποτα απίστευτο, πώς να γεννηθούν από μέσα μας οι
δυνατότητες για απίθανα και πιστευτά?Τα πάντα συμβαίνουν όχι γιατί μπορούμε να
τα προσδοκούμε και να τα πραγματοποιούμε, αλλά γιατί οι επιθυμίες μας, τείνουν
να γίνουν βαθμοί ελέγχου σε αυτά που μας επιβάλλονται...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Κάνουμε μνημόσυνο στις μνήμες μας;
-«Ο Θεός να την συγχωρέσει…» και ανοίγαμε διάπλατα με σπουδή περίσσια τα στόματά μας …για να μπουκωθούμε τα κόλλυβα μια Μνήμης. «Ε...
-
Οδός Απολογισμού. Νούμερο 64. Όσα τα χρόνια μου. Σιγά-σιγά τα πόδια μου δεν με βαστάνε. Εδώ θα γείρω, εδώ θα κάτσω. Εδώ σε αυτήν ...
-
Πάνε καιροί τώρα που είμαστε πλέον οι προεκτάσεις των σκιών μας. Πάνε χρόνια τώρα που είμαστε μια εξίσωση που ο ένας συμπληρώνει τους δα...
-
Όταν θέλω να έρθω αντιμέτωπος με τον εαυτό μου, όταν θέλω να λογαριαστώ με εμένα… πάντα προσφεύγω σε μια λευκή κόλλα χαρτί και αναμετριέμα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου